Sajjive Balakrishnan പ്രിയപ്പെട്ട അഭിജിത്............................................................................. വരയും വരിയും സമാസമം ചേർത്ത് നല്ല ഭാഷയിൽ നിസ്സാരങ്ങളല്ലാത്ത കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും തന്നെത്തന്നെ രസകരമായി വിലയിരുത്തിയും മലയാളത്തിൽ ടൈപ്പ് ചെയ്ത് ഇങ്ങനെ ചേർക്കുന്ന ചെറുകുറിപ്പുകൾ ആയിരുന്നു കേരള ബ്ലോഗ് അക്കാദമിക്കും (http://keralablogacademy.blogspot.in/) കേരള കാർട്ടൂൺ അക്കാദമിക്കും കുട്ടികളുടെ ക്യാമ്പുകളിൽ എപ്പോഴും നിർദ്ദേശിക്കാനുണ്ടായിരുന്നത്. പക്ഷെ , അവയൊന്നും വേണ്ടത്ര ഫലിച്ചില്ല എന്ന് ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നു. എന്റെ മകനോടും വർഷങ്ങളായി ഞാനിതുതന്നെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവൻ ചെറിയ വിജയങ്ങൾ എനിക്കു സമ്മാനിക്കും, ചിലപ്പോഴെങ്കിലും. ............................ ................................................................................................................................. അവിടെയാണ് അഭിജിത്തിന്റെ ഈ ശ്രമം എനിക്കൊക്കെ വലിയ ആഹ്ലാദം തരുന്നത്. പ്രസന്നമായ വരയും, സഭ്യമായ ഭാഷയും ഹാസ്യവും ചേരുമ്പോൾ ബഹുരസം ! ഇന്നലെ ഞാൻ പാണ്ടിയെപ്പറ്റിയുള്ള പോസ്റ്റ് എന്റെ മകൻ സിദ്ധാർഥിനോട് വായിക്കാൻ പറഞ്ഞു. കേട്ട് ഞാനും അടുത്തിരുന്നു. ഇനി മുതൽ ദിവസവും ബ്ലോഗ് എഴുതാനും വരയ്ക്കാനും പറഞ്ഞിരിക്യാ ഇപ്പൊ. ................................................................................................................. .................................................................................................................................. അഭിജിത്തിന്റെ ഈ പോസ്റ്റുകളെപ്പറ്റി ഞാൻ 29-ആംനു തൃശൂരിൽ നടക്കുന്ന രണ്ട് സ്കൂൾ ക്യാമ്പുകളിൽ വെച്ച് പറയുന്നുണ്ട്. വല്യ ഗമ കാട്ടാതെ, എന്നാൽ വരയ്ക്കാനും എഴുതാനും ഒട്ടും ഭയക്കാതെ അഭിജിത്ത് നടത്തുന്ന ഈ ശ്രമങ്ങൾ പുത്തനാണ്. പലരും ആകർഷിതരായി ഈവഴി ഇനി വരാനുള്ളതാണ്. ഈ പംക്തി നിർത്തരുത്. ഇത് വലിയ പല രക്ഷിതാക്കൾക്കും, കുട്ടികൾക്കും പ്രചോദനമാണ്. എന്റെ തകർപ്പൻ അഭിനന്ദനങ്ങൾ !
അർച്ചനയുടെ ഡയറി #HELParchana 22/11/2015 പ്രിയപ്പെട്ട മാമാനമ്മായിമാര്ക്ക് അഭിജിത്ത് എഴുതുന്ന കത്ത്, ഞാന് പഠിച്ചുവളര്ന്ന കുഞ്ഞു സ്ക്കൂളിലാണ് മൂന്നാം ക്ലാസ്സില് പഠിക്കുന്ന അര്ച്ചന എന്ന കുഞ്ഞനിയത്തി പഠിക്കുന്നത്.അവളുടെ ജീവിതം സന്തോഷം നിറഞ്ഞതായിരുന്നു, പക്ഷെ ഒരു നാള് ആ കുടുംബത്തിനേയൊക്കെ ഇരുട്ടിലാഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് അര്ച്ചനയുടെ അച്ഛന് വൈദ്യുത അപകടത്തില് മരിക്കുകയുണ്ടായി... അവള് കരഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരുന്നു. പക്ഷെ ഒന്നും അവസാനിച്ചിരുന്നില്ല. അച്ഛന്റെ മരണത്തിനുശേഷം ഒരു താങ്ങായിരുന്ന അച്ഛമ്മയും കാന്സര് ബാധിച്ച് അവരെ വിട്ടുപോയി.അപ്പോഴും അവള് കരഞ്ഞു. പക്ഷെ കറുത്തിരുണ്ട മേഘപടലങ്ങള് അവിടം വിട്ടുപോയില്ല. അവശേഷിച്ച ചെറിയച്ചന് ആത്മഹത്യയും ചെയ്തു. ഇന്നാ കൂടുംബം ഒറ്റക്കാണ്. ഒരേട്ടനും, അര്ച്ചനയും, അഞ്ച് വയസ്സായ അനിയനും, അമ്മയും മാത്രം. ഞാനും ഏട്ടനും, ഞങ്ങളുടെ കുഞ്ഞു സ്ക്കൂളില് പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് പനിയും തലവേദനയും വരുമ്പോള് പുസ്തകകെട്ടുകളിഴഞ്ഞ ബാഗിനേയും, ഞങ്ങളേയും ഏന്തി വീട്ടിലെത്തിച്ചിരുന്നത് ആ ഏട്ടനായിരുന്നു. ഓര്മ്മകളുടെ ഇടയ്ക്ക് പൊഴിഞ്ഞുപോയ ആ ഏട്ടന്റെ മുഖം വ്യക്തമല്ല..... ആ ഏട്ടന്റെ ...
Comments